رشد هیجانی و اجتماعی 5, رشد هیجانی و اجتماعی 6

علل ترس و نگرانی در کودکان 5 تا 6سال

علل ترس و نگرانی در کودکان 5تا6 سال

مدت زمان مطالعه: 5 دقیقه

افراد در طول زندگی و از بدو تولد هیجانات مختلفی رو تجربه میکنند. گاهی این هیجانات در سالهای بعدی زندگی فرد نمایان میشه و گاهی در سالهای اولیه زندگی. هر کودکی با دو هیجان غالب به دنیا میاد گریه و خنده. کودکان هیجان دیگری رو هم در طول همون سالها و یا حتی روزهای اولیه تجربه میکنند و میشه در نوزادان اون رو دید. این هیجان ترس نام داره.

کودکانی که تازه به دنیا آمده اند، جز در دو مورد نمیترسند یکی ترس از صدای بلند و دیگری ترس از افتادن. اما در همون سال اول هم با تجربه اتفاقات مختلف ترس از خیلی چیزها براشون اتفاق میفته به طور مثال کودکی که در حمام صابون درون چشمش رفته ممکنه از حمام برسه. یا به دلیل شنیدن صدای بلند جاروبرقی ممکنه از جاروبرقی بترسه.

کودکان میتوانند در سالهای بعدی زندگیشون از هیولا، موجودات خیالی، جاروبرقی، رعدوبرق، طوفان، سیفون توالت یا تنها ماندن و یا تاریکی بترسند. این ترسها ممکنه دلیلشون همین صدای وحشتناک یا عدم درک درست کودک از نحوه انجام و امینت خودش باشه.

در ادامه، مطلب دلایل ترس در کودکان 3سال از شاد اموز را می توانید بخوانید.

دلایل ترس در کودکان چیست؟

دلایل ترس در کودکان چیست؟

در کل علل ترس در کودک 5تا6سال، منشا رفتاری دارند و مربوط میشوند به اتفاقاتی که برای کودک افتاده مثل کودکی که سگ ها لباسش رو پاره کردند و از اون به بعد از سگها میترسد یا یک بار با چاقو دستش رو بریده و دیگر از چاقو میترسد یا کودکی که طی سانحه ای با ماشین، عزیزش رو از دست داده ممکنه از ماشین بترسه.

گاهی هم والدین نادانسته و بدون اینکه خودشون متوجه باشن منشا ایجاد ترس در کودکانشون میشوند. مثل مادری که از رعدوبرق میترسه و داخل کمد پنهان میشه یا مادری که از سگها میترسه و در نتیجه این حس ترس و خطر رو به کودکش هم انتقال میده. کودکان بسیاری از ترسهاشون و از رفتار بزرگترها یادمی گیرند و بعدها از اونها تقلید میکنند.

کودکان در سنین 5تا6سال تجسم های زنده و روشن دارن و نمیتوانند بین واقعیت و خیال فرق بگذارند همچنین به دلیل درک محدودشون نمیتوانند خیلی از خیالات رو از واقعیت تفکیک کنند. بنابراین از نظر اونها منطقی هست که زیر تختشون هیولا باشه. حتی ممکنه در مواجهه با اتفاقات جدید دچار وحشت زدگی بشن چون تا به حال مشابه اون اتفاق رو ندیدند.

کودکان امروزه کتاب ها و فیلم های ترسناکی می بینند و همین باعث میشه که از خیلی مسائل بترسند چون نمیتوانند بین فیلم و داستان که با توجه به یک اتفاق خیالی رخ داده فرق بگذارند و در دنیای واقعی از اون نترسند. همچنین ممکنه شخصیت های ترسناک در داستانها و فیلم ها شبیه به افرادی در دنیای واقعی باشند و کودک به طور واقعی از افراد هم بترسه و در نتیجه حس ناامنی در کودک به بالاترین حدش میرسه. در همه ی حالات کودک باید احساس اعتماد و امنیت را داشته باشد تا بتواند سلامت روان داشته باشد و بدون اضطراب و استرس اضافه ای به بازی و فعالیت بپردازد.

گاهی والدین به کودک 5 یا 6 ساله خود می گویند که اگر دختر خوبی نباشی به پلیس زنگ میزنم یا اگر پسر بدی باشی هیولا تو رو میبره! کودک شما نمیتونه بین تهدید و انجام عمل واقعی فرق بگذاره و واقعا از حرف شما میترسه. همچنین چون این حرف رو از زبان مادرش یا فردی که قراره به او اعتماد کنه شنیده، حس ناامنی به فرد گوینده هم پیدا میکنه و با نگرانی در کنار اون فرد وقت میگذرونه. بهترین روش ارائه کمک توسط والدین این هست که بدون تمسخر یا تنبیه کودک به خاطر ترسها و نگرانیهاش، ترس کودک رو بپذیره و با دادن اطمینان از طریق ایجاد حس مثبت و شاد سعی در کم کردن ترسهای کودک بکنه. در صورت تنبیه و تمسخر کودک، بی اعتمادی متوجه والدین هم می شود.

نگرانی های کودک 5 و 6 ساله چه هستند؟

نگرانی های کودک 5 و 6ساله چه هستند؟

نگرانی به حسی گفته میشه که به افکار با پیامدهای منفی و تهدیدآمیز منجر بشه. نگرانی ها در کودکان 5تا6 سال معمولا در موارد زیر است:

به طور مثال کودکی نگران هست که تکالیف مهدکودکش را انجام نداده. در اصل این نگرانی به دلیل این هست که کودک از تمسخر کودکان دیگر در کلاس یا از گرفتن نمره بد و تنبیه در خانه یا از تنبیه شدن توسط معلمش میترسد و نگران حس بدی هست که در این موقعیت تجربه میکنه.

نگرانی برای انجام درست و به موقع هر کاری و همچنین برای ایجاد حس مسئولیت در افراد لازم و حیاتی است اما مثل هر حس و هیجان دیگری اگر جنبه افراط داشته باشه موجب آشفتگی و احساس اضطراب در کودک میشه و درنتیجه کودک از انجام کار سرباز میزنه و تکالیفش رو انجام نمیده.

نگرانی در تمام افراد در هر سنی باعث عدم تمایل فرد به انجام کار میشه و فرد برای اینکه در موقعیت بدی قرار نگیره کلا خودش رو به اون موقعیت نزدیک نمیکنه. در کودکان مخصوصا در سن 5 تا 6 سالگی بسیاری از عواقب بد رو در ذهنشون تصور میکنند و چون فرق بین واقعیت و خیال رو به درستی تشخیص نمیدن فکر میکنند که قطعا اون تصوراتشون اتفاق افتاده یا اتفاق خواهد افتاد.

در کودکانی که به مراکز آموزشی میروند یا در مهدکودک ها وقت میگذرونند، بیشتر نگرانی ها از طرد شدن توسط دوستان بوده و در مرحله بعدی کودکان نگران فاش شدن رازهاشون توسط دوستانی که اکنون با اونها قهر هستن، بوده اند.

یکی از نگرانی های بزرگ کودک در این سنین نگرانی از کنار گذاشته شدن در روابط اجتماعی و نادیده گرفته شدن نظر و خواسته هاشون از طرف والدین یا اقوامی که با اونها در ارتباط هستن بوده است. مقاله ی دوستی با همسالان را بخوانید. بخش بزرگی از نگرانی های کودکان رو نگرانی درباره سلامتی تشکیل میده. همه والدین از سنین پایین به کودک گوشزد میکنند که مراقب سلامتیش باشه و کودک تا سن 5 و 6 سالگی میفهمه که سلامتی از مهمترین نعمت های هر فردی هست و بیماری از سخت ترین شرایطی که هرکسی در زندگیش تجربه میکنه.

همچنین بیماری میتونه باعث بشه که کودک به فعالیت های روزمره مثل بازی ها نرسه یا از گروه همسالانش به دلیل غیبت ناشی از بیماری خط بخوره. هم چنین کودک نگران بیماری والدینش هم هست و میترسه که بیماری والدین رو از او بگیرند و او در آینده تنها بمونه.

چگونه از کودکان هنگام ترس حمایت کنیم؟

چگونه از کودکان در هنگام ترس حمایت کنیم؟

اگر کودک شما علائم ترس و اضطراب طبیعی دوران کودکی خود را نشان می دهد، می توانید به چند طریق از او حمایت کنید:

  • ترس یا نگرانی فرزندتان را بپذیرید و به او بگویید که اغلب کودکان گاهی اوقات از بعضی چیزها می ترسند. می توانید وقتی فرزندتان چنین احساسی دارد، او را تشویق کنید که با خودش مهربان باشد و از دست خودش عصبانی نشود.
  • به آرامی فرزندتان را تشویق کنید تا کارهایی را انجام دهد که از انجام آنها می ترسد، اما او را مجبور نکنید با موقعیت هایی که نمی خواهند با آنها روبرو شوند مواجه شود. مثلا اگر از یک حیوان مثل سگ می ترسد او را تشویق کنید که در صورت نداشتن خطر، برود و حیوان را نوازش کند.
  • قبل از اینکه کودک از چیزی نترسیده، برای کمک به او وارد عمل نشوید!
  • فرزندتان را برای انجام کاری که نگران آن است با کمک کلمات مثبت و امید دهنده تشویق به انجام کنید.
  • از انتقاد از فرزندتان به خاطر ترس یا نگرانی خودداری کنید.
  • از زدن برچسب «خجالتی» یا «ترسو» به کودک خودداری کنید.

چه زمانی باید نگران ترس و نگرانی در کودک باشیم؟

بیشتر کودکان نوعی ترس یا نگرانی دارند. اما اگر نگران ترس، نگرانی یا اضطراب فرزندتان هستید، ایده خوبی است که به دنبال کمک حرفه ای باشید. در صورتی که فرزندتان موارد زیر را داشته باشد، شاید بهتر باشد از یک متخصص کودک مشورت بگیرید:

  • همیشه دچار احساس اضطراب باشد به طوری که این احساس کودک را از انجام کارهایی که می خواهد انجام دهد باز می دارد یا در روابط دوستانه، کارهای مدرسه یا حتی روابط کودک با خواهر و برادرش دخالت دارد.
  • رفتار بسیار متفاوت از کودکان همسالش دارد – برای مثال، برای اکثر کودکان ترس از جدایی زمانی که برای اولین بار به مهد یا پیش دبستان می روند رایج است، اما با شروع هر سال و آغاز هر کلاس و معلم جدید ممکن است نشان از وجود موضوعی در کودک دارد.
  • واکنش‌های کودک به طرز غیرمعمول شدید به نظر می‌رسند – برای مثال، کودک شما ممکن است بسیار مضطرب باشد یا زمانی که او مضطرب یا نگران است، به سختی می‌تواند آرام شود.

ترس و اضطراب بر سلامت و شادی کودک تاثیر می گذارد

اضطراب شدید می تواند بر سلامت تاثیر بگذارد و شادی کودک که ویژگی مشترک در همه ی کودکان است را به خطر بیندازد. برخی از کودکان مضطرب از ترس خود رشد می کنند، اما برخی دیگر همچنان با اضطراب مشکل دارند مگر اینکه از کمک حرفه ای استفاده کنند. هنگامی که اضطراب کودکان شدید یا طولانی مدت است، ممکن است یک اختلال اضطرابی باشد.

اینها رایج ترین انواع اختلالات اضطرابی در کودکان هستند:

اضطراب اجتماعی – به معنای ترس شدید از قرار گرفتن در موقعیت های اجتماعی جدید و یا اظهار نظر و خجالت در جمع است. همچنین می تواند شامل نگرانی شدید یا ترس از دست دادن باشد.
اضطراب جدایی – این ترس شدید از جدا شدن از والدین یا مراقبان است.
اضطراب عمومی – این نگرانی شدید در مورد بسیاری از زمینه های زندگی روزمره است.

در تمام موارد نگرانی ها و ترس ها میشه با صحبت کردن و انتقال حس مثبت و شاد به کودک از افراط در این هیجانات جلوگیری کرد و در مراحلی که از دست والدین کاری ساخته نیست مشاوران کودک میتوانند گزینه مناسبی برای کمک به کودک باشند. برای مطالعه مقالات بیشتر میتونید به وبسایت مرکز پیش دبستانی شادآموز سربزنید.

شادآموز را در اینستاگرام دنبال کنید:

instagram

منبع: رایس ،ف.فیلیپ،(1390)رشد انسان،ترجمه دکتر مهشید فروغان

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.