رشد هیجانی و اجتماعی 4, رشد هیجانی و اجتماعی 5

7راهکار برای اصلاح رفتار کودکی که حرف گوش نمیکند

7راهکار برای اصلاح رفتار کودکی که حرف گوش نمیکند

مدت زمان مطالعه: 5 دقیقه

حرف گوش نکردن کودک برای والدین سخت و ناراحت‌کننده است. ممکن است از خود بپرسید چه کار اشتباهی در تربیت او انجام داده‌اید یا چرا او یاغی شده است. دلایل زیادی برای بی‌توجهی کودک به حرف‌های والدین وجود دارد.

چرا کودکان به حرف‌های والدین گوش نمی‌دهند؟

وادار کردن کودکان به پیروی از دستورات گاهی سخت و چالش‌برانگیز می‌شود. اغلب والدین بی‌توجهی کودک به حرف‌هایشان را نوعی بی‌احترامی تلقی می‌کنند و احساس خوبی نسبت به آن ندارند.

راستش را بخواهید، حرف گوش نکردن کودک همیشه به معنای بی‌احترامی نیست. گاهی کودک غرق مرتب کردن امور و جهان اطرافش است و شنیدن حرف‌های والدین برای او سخت می‌شود. بنابراین، اگرچه ممکن است بی‌احترامی به نظر برسد، اما اغلب دلیلی اساسی‌تر دارد. گاهی اوقات به دلیل طولانی بودن پیام‌های والدین یا لحن انتقادآمیز یا شکایت‌آمیز به حرف‌های والدین گوش نمی‌دهند. گاهی اوقات گوش ندادن به حرف‌های والدین نشانه ناتوانی در تمرکز است یا حتی پای چیزی مانند اختلال در قوه شنوایی، مسئله پردازش شنوایی یا اختلال سلامت روانی در میان است.

اما بیشتر اوقات، حرف گوش نکردن کودک به دلیل رشد اجتماعی اوست. همان طور که می‌دانید، در سنین نوپایی بسیاری از کودکان عمدا اشتباهات یا رفتار نادرستی می‌کنند تا واکنش اطرافیان و والدین را ارزیابی کنند. که این رفتار می‌تواند تا 4-5 سالگی نیز ادامه پیدا کند. در عین حال، برخی از موقعیت‌ها بیشتر باعث می‌شوند که کودک به حرف‌های والدین گوش ندهد، از جمله بازی کردن، تلویزیون دیدن یا بازی با دستگاه‌های دیجیتال.

حرف گوش نکردن کودک چه راهکاری دارد؟

وقتی صحبت از تربیت کودک به میان می‌آید، باید صبور باشید. یادگیری یک مهارت به زمان نیاز دارد. برای حل مشکل حرف گوش نکردن کودک می‌توانید از استراتژی‌های زیر کمک بگیرید:

عدم تکرار مداوم نصیحت

اگر جزء والدینی هستید که مدام به تمام رفتارهای فرزندتان ایراد می‌گیرید، به زودی او درهای گوشش را به روی شما خواهد بست. این طور فرض کنید که نصیحت و درخواست تعداد کوپن‌های محدودی در طول روز دارد. کوپن‌هایتان را برای مسائل سطحی و بی‌اهمیت خرج نکنید تا فرزندتان احساس دلزدگی نکند. مطالعات نشان می‌دهد برخی از والدین بیش از 200 بار در روز به کودکان تذکر/دستور/درخواست می‌دهند. یک روز را مشخص کنید و تعداد درخواست‌ها و دستوراتتان را ثبت کنید. اگر تعداد آنها بیشتر از 20 تاست، شما در مسیر اشتباه قرار دهید. تمرین کنید که فقط برای مسائل اساسی، خطرات، و نکات مهم به فرزندتان تذکر بدهید و تعداد کوپن‌ها را در حداقل نگه دارید.

زمان بندی مناسب

اغلب والدین انتظار دارند به محض مطرح کردن یک موضوع، کودک بلافاصله به آنها گوش دهد. برای آنکه کودک بتواند به شما توجه کند، زمان درستی را باید انتخاب کنید. اگر درست وسط بازی یا مکالمه او با کس دیگری، شروع به نصیحت کردن یا درخواست کردن کنید، به احتمال زیاد به شما توجه نخواهد کرد. زمانی را برای حرف زدن انتخاب کنید که به نظر می‌رسد کودک آماده شنیدن است. چیزی شبیه به این را امتحان کنید، “انگار الان داری بازی می‌کنی، چند دقیقه دیگر بیا با هم کمی حرف بزنیم.” انجام این کار نشان می‌دهد که شما به زمان او احترام می‌گذارید، که باعث می‌شود در آینده آن را الگوی رفتاری خود قرار دهد.

تکرار

وقتی در زمان مکالمه حواس کودک پرت می‌شود، از او بخواهید آنچه را گفته‌اید تکرار کند تا مطمئن شوید پیام شما را به درستی گرفته است. تکرار کردن باعث می‌شود مهارت گوش کردن فعال در او تقویت شود و در آینده، در خانه، در مدرسه و در ارتباط با هر کسی به شنونده خوبی تبدیل شود.

گزینه دادن به کودک

حرف گوش نکردن کودک می‌تواند به دلیل بی‌میلی نسبت به آن چیزی باشد که به او گفته‌اید. وقتی از او چیزی می‌خواهید، بهتر است به او حق انتخاب بدهید. به خصوص در سن 4 سالگی، کودکان به حس استقلال و اختیار نیاز دارند و باید حس کنند در زندگی خود تا حدی کنترل دارند. به علاوه، گزینه دادن به او مهارت تصمیم‌گیری را در فرزندتان تقویت می‌کند که سهم مهمی در آینده او دارد. برای مثال، وقتی عوض اینکه به او بگویید لباس مهمانی بپوش، از او بپرسید دوست داری لباس قرمز را بپوشی یا آبی را؟ علاوه بر دادن قدرت انتخاب، به او نشان داده‌اید که اکنون زمان بیرون رفتن است.

لمس فیزیکی ملایم

برای جلب توجه فرزندتان، دستتان را به آرامی روی بازوی او قرار دهید یا دور شانه‌هایش قرار دهید و به آرامی فشار دهید. وقتی کودک پیام کلامی و لمس مناسب را دریافت کند، به احتمال زیاد بهتر می‌تواند به حرف‌های شما توجه کند. به یاد داشته باشید که تماس فیزیکی ناملایم می‌تواند تلاش برای ارتباط گرفتن را از بین ببرد. لمس باید گرم، پر معنی و پر از محبت باشد.

پاداش

وقتی کودک مهارت‌های شنیداری خوبی از خود نشان می‌دهد، کودک را تحسین کنید یا از پاداش‌های کوچکی برای تشویق استفاده کنید. برای مثال، اگر می‌خواهید تلویزیون دیدن را تمام کند و مشق‌هایش را بنویسد و برای این کار به او 15 دقیقه وقت دادید، اما او بلافاصله بدون شکایت شروع به مشق نوشتن کرد، او را تحسین کنید. انگیزه دادن یا تحسین کردن باعث می‌شود کودک شما حرف گوش کن تر شود.

الگو

حرف گوش نکردن کودک می‌تواند به دلیل تقلید از والدین باشد. اگر فرزندتان با شوق و ذوق نقاشی‌اش را به شما نشان می‌دهد، و شما در حالی که سرتان در تلفن همراه یا لپ‌تاپ است فقط سر تکان می‌دهید، انتظار نداشته باشید که او با جان و دل به حرف‌های شما گوش دهد. برای گوش دادن به حرف‌هایش، وقت بگذارید، با احترام به آنها گوش دهید، مستقیم به چشم‌هایش نگاه کنید و بازخورد مناسب بدهید. کودکان بسیار بیشتر از آنچه می‌بینند یاد می‌گیرند تا از آنچه می‌شنوند. بنابراین الگوی خوبی باشید.

ارتباطات خانوادگی می‌تواند یکی از سخت‌ترین مسائلی باشد که والدین باید با آن کنار بیایند. آموزش دادن مهارت شنیدن به زمان، صبر و ثبات نیاز دارد. اگر احساس می‌کنید چیزی مانع حرف شنوی فرزند شما می‌شود، مانند ناتوانی در تمرکز یا مشکل شنوایی، با پزشک صحبت کنید.

حرف گوش نکردن کودک باعث اختلال در روند رشد اجتماعی و یادگیری او در سال‌های مدرسه می‌شود. مربیان پیش دبستانی شادآموز تمام تلاش خود را می‌کنند تا این مهارت و قوه توجه را در کودکان تقویت کنند تا آنها آماده ورود به دوره مهم زندگی خود شوند.

شادآموز را در اینستاگرام دنبال کنید:

shadamooz_preschool

منبع:

verywellfamily

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *