بازی و سرگرمی 1

6بازی ساده و خلاقانه برای نوزاد

6 بازی ساده و خلاقانه برای نوزاد

مدت زمان مطالعه: 5 دقیقه

6 روش برای پرورش خلاقیت و هوش نوزاد

بازی با نوزاد اصلی‌ترین شیوه‌ای است که او نحوه حرکت، برقراری ارتباط، معاشرت و درک محیط اطراف خود را از طریق آن یاد می‌گیرد. اولین چیزی که کودک یاد می‌گیرد درک لمس، صدای اطرافیان و دیدن چهره کسی است که نیازهای او را برطرف می‌کند.
حتی در این سن کم، نوزادان تازه متولد شده آماده یادگیری درباره جهان پیرامون خود هستند. نوزاد تازه متولد شده دوست دارد به صورت مادر نگاه کند و می‌تواند با هوشیاری و کم تحرک شدن، صدای مادر یا پدر (یا سایر صداهای جالب) را تشخیص داده و به آن پاسخ دهد.
به عنوان والدین باید این یادگیری را با لبخند زدن، صداهای آرامش‌بخش و نوازش‌های ملایم تشویق کنید. هنگامی که لبخند می‌زنید و با نوزاد خود صحبت می‌کنید، چهره و صدای شما به منبع آرامش او تبدیل می‌شود و کودک یاد می‌گیرد که شما را با تغذیه، گرما و لمس آرامش بخش مرتبط کند.

چرا بازی با نوزاد اهمیت دارد؟

بازی برای رشد، یادگیری و رفاه کلی کودک ضروری است. نوزاد از طریق بازی با جهان پیرامون خود و نحوه تعامل با آن آشنا می‌شود. تجربه‌های جدید در طول بازی به اتصال و رشد بخش‌هایی از مغز نوزاد کمک می‌کند. و بازی‌هایی که:

  • باعث تحرک نوزاد شوند
  • قدرت عضلات
  • مهارت‌های حرکتی درشت و ظریف

او را تقویت می‌کند.

همچنین، بازی با نوزاد به او در یادگیری زبان کمک می‌کند. در عین حال، به مادر و نوزاد تازه متولد شده کمک می‌کند تا یکدیگر را بشناسند و چیزهای زیادی در مورد شخصیت نوزاد به مادر می‌آموزد.

چگونه با نوزاد بازی کنیم؟

برای نوزادان، بازی نوزاد فقط محدود به اسباب بازی نوزاد نمی‌شود. تعاملات با اطرافیان نیز برای او بازی به شمار می‌رود. هر چیزی از آواز خواندن در هنگام تعویض پوشک تا خندیدن و لبخند زدن، می‌تواند برای او سرگرم‌کننده باشد. اگر نمی‌دانید چطور با کوچولوی خود ارتباط برقرار کنید و با او بازی کنید، شادآموز متخصص در آموزش کودکان تجربیات خود را در اختیار شما قرار داده است:

با ورود نوزاد به ماه دوم زندگی، علاقه آنها به دنیای اطراف بیشتر می‌شود. آنها به شیوه‌ای که ما تصور می‌کنیم، بازی نمی‌کنند. هل دادن قطار روی یک پیست یا غذا دادن به عروسک کاری نیست که آنها از پس آن برآیند. اما در عوض، مشتاق کشف اشیا و تعامل با افرادی هستند که هر روز می‌بینند. بازی با نوزاد کمی متفاوت از تجربیات ما از بازی است، اما برای آنها به همان اندازه لذت‌بخش است.

  • اشیای جالب و رنگارنگ به او بدهید تا به آنها نگاه کنند:

وقتی یک شی جذاب را کنار او تکان دهید، کودک آن را با چشم دنبال می‌کند. این کار ردیابی نام دارد و یکی از اولین کارهایی است که نوزادان برای کشف دنیای اطراف خود در حین تقویت مهارت بصری انجام می‌دهند. هر چیزی برای آنها تازه و شگفت‌انگیز است و می‌تواند محرکی برای جلب توجه باشد.

  • یک جغجغه به او بدهید:

پس از یک ماه اول، کودک می‌تواند درک کند که تکان دادن دستش با صدایی که از جغجغه تولید می‌شود، با هم پیوند دارند. این به او کمک می‌کند تا علت و معلول را درک کند. همچنین، سر و صدای جدید برای او شگفت‌انگیز است.

  • دالی بازی کنید:

کودکان در این سن مشتاق کشف علت و معلول هستند. او عاشق اتفاقات غیرمنتظره و هیجانی است. کودکان تا قبل از هشت ماهگی هنوز به مرحله پایداری شی نرسیده‌اند، به عبارت دیگر، زمانی که چیزی را نبینند (حتی اگر جلوی چشمش روی آن پارچه بکشید)، تصور می‌کند رفته است و دیگر نیست. به همین دلیل، ظاهر شدن ناگهانی مامان و بابا از پشت دست‌ها، یا پیدا شدن عروسک از پشت پارچه برای او جذاب است.

  • در طول کارهای روزمره با او بازی کنید:

کارهای زیادی را باید برای رفع نیاز یک نوزاد انجام دهید که می‌توانید آنها را به راهی برای بازی با نوزاد تبدیل کنید. به مراسم بعد از حمام یا قبل از خواب نوزاد، ماساژ را اضافه کنید. این کار به پیوند با شما و آگاهی او از بدنش کمک می‌کند.

  • کتاب بخوانید:

برایش داستان بخوانید یا اجازه دهید به تصاویر نگاه کند و برایش جملات ساده از تصاویر تعریف کنید. تصاویر رنگی توجه او را جلب می‌کند و به او چیزهای زیادی آموزش می‌دهد. کتابخوانی از سن پایین باعث می‌شود وقتی کودک بزرگ‌تر شود، او هم الگو بگیرد و کتاب به اسباب بازی مهم او تبدیل شود.
به او چیزی برای لمس کردن بدهید.

اجازه دهید کودک اشیای مختلف با بافت‌های متفاوت را لمس کند و تفاوت‌های آنها را درک کند. این کار به تقویت حواس او کمک می‌کند. کشف چیزها با دست، چشم و دهان، باعث می‌شود که مهارت تفکر و حل مسئله در او تقویت شود.

چه زمانی نوزاد نمیخواهد بازی کند؟

گاهی بازی با نوزاد برای والدین سردرگم‌کننده است. تا یک دقیقه پیش همه چیز خوب پیش می‌رفت و ما خیلی خوش می‌گذراندیم، اما حالا او گریه می‌کند. چی شد؟ این بازی باعث شده او به آستانه تحریک برسد و با گریه کردن به شما نشان می‌دهد به استراحت نیاز دارد. برخی از نشانه‌های رایج “بازی بسه” عبارتند از:

  • سرش را به سمت دیگری برمی‌گرداند و دیگر به شما یا شی توجه نمی‌کند.
  • کمرش را قوس می‌دهد.
  • چشمانش را می‌بندد و خواب‌آلوده به نظر می‌رسد.
  • گریه می‌کند و بی‌قرار است.
  • به نظر بدخلق می‌رسد.
  • سکسکه می‌کند.

وقتی این دسته سیگنال‌ها را می‌بینید، سعی کنید کمی به کودک خود استراحت دهید. اسباب بازی‌ها و وسایل را کنار بگذارید و آرام برایش آواز بخوانید. اگر این کار نیز به او آرامش نمی‌دهد، فقط او را در آغوش نگه دارید. وقتی نوزاد آماده بازی کردن باشد متوجه آن خواهید شد. دست‌ها یا پاهایش را حرکت می‌دهد، به طرف شما برمی‌گردد یا غان و غون می‌کند، و به چشمان شما زل می‌زند. تماشای نوزاد برای درک نحوه واکنش‌های او به تحریکات محیطی اطلاعات بسیار مفیدی می‌دهد. از این طریق می‌توانید بفهمید فرزندتان از چه چیزی لذت می‌برد و چه چیزی او را ناراحت می‌کند.
هر چند به نظر کم سن و بی‌توجه به نظر می‌رسند، اما نوزادان نیز از بازی کردن بسیار لذت می‌برند. بازی با نوزاد روش خوبی برای آموزش مفاهیم و افزایش هوش اوست. شما چه بازی‌هایی با فرزندتان انجام می‌دهید؟ از کدام بازی‌ها لذت می‌برد؟ در قسمت دیدگاه با ما در میان بگذارید.

شادآموز را در اینستاگرام دنبال کنید:

shadamooz_preschool

منبع:

zerotothree

مطالب مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *