رشد هیجانی و اجتماعی 4

دوست خیالی کودک خوب است یا بد؟

دوست خیالی کودک خوب است یا بد؟

مدت زمان مطالعه: 5 دقیقه

چه زمانی طبیعی است و کی باید پیگیری شود؟

دوست خیالی کودک از آن دست اتفاقی در روند رشد کودکان است که همزمان بامزه و سؤال برانگیز است. آیا داشتن دوست نامرئی عادی است؟ آیا باید جلوی تخیل کودک گرفته شود؟ یا به آن پر و بال داد؟ در این مطلب پاسخ این سؤالات را بررسی می‌کنیم.

چند درصد از کودکان دوست خیالی دارند؟

تحقیقات نشان می‌دهد که حدود 65 درصد از کودکان در کودکی یک دوست نامرئی داشته‌اند. بنابراین، اگر فرزندتان دوستی از دنیای خیال و رویا دارد، تنها نیست. احتمال داشتن دوستان خیالی در کودکان اول خانواده و تک فرزندها بیشتر از سایرین است، که شاید به این دلیل است که آنها بیشتر از سایر کودکان به تنهایی بازی می‌کنند.

یک همبازی خیالی چه مزایایی برای کودک دارد؟

هر چند والدین از این تخیلات کودکانه حس خوبی نمی‌گیرند و به آن با تردید نگاه می‌کنند، اما این بازی با مزایای متعددی برای کودک همراه است، از جمله:

  • آموزش اجتماعی شدن
  • فرصت دادن به کودک برای امتحان روش‌های مختلف انجام دادن کارها
  • امکان انجام خلاقانه بازی‌ها
  • روشی امن برای انجام مهارت‌ها
  • امکان بروز احساسات منفی مانند خشم و ترس در موقعیتی خصوصی و امن
  • قدرت دهی به کودک، بازی نقش رییس، برای کودکی که در زندگی واقعی ترسو و آسیب‌پذیر است.

داشتن دوست خیالی از چه سنی شروع می‌شود؟

دوستان نامرئی ادامه عروسک بازی‌های کودک هستند. کودکان معمولاً در اواخر نوپایی و اوایل سنین پیش دبستانی این نوع بازی را شروع می‌کنند، بنابراین بازی خیالی نیز از اوایل 3 سالگی شروع می‌شود. در عین حال، تحقیقات نشان می‌دهد که بازی‌های خیالی در بین کودکان 3-5 سال بیشتر است.

داشتن همبازی خیالی تا چه سنی ادامه پیدا می‌کند؟

یک دوست نامرئی می‌تواند از چند ماه تا چند سال در زندگی کودک حضور داشته باشد. در اکثر کودکان، این دوستان نامرئی در اواخر دوره ابتدایی حدود 8 یا 9 سالگی کاملاً از زندگی او محو می‌شوند. اما برای برخی از بچه‌ها حتی در دوران نوجوانی نیز ادامه پیدا می‌کنند. تا زمانی که داشتن دوست خیالی مانع زندگی اجتماعی او نشود، نوعی بیان تخیل سالم به حساب می‌آید و مشکلی نیست.

دوست خیالی نه نشانه تنهایی، که نشانه خلاقیت است

دیدن حرف زدن کودک با فردی نامرئی برای والدین نگران کننده است، از این جهت که نگران تنهایی او می‌شوند. هر چند داشتن یک دوست نامرئی می‌تواند جایگزینی برای روزهای بدون همبازی واقعی باشد، اما لزوماً به این معنی نیست که در زندگی واقعی، کودک ناراحت و تنهاست. در واقع، تحقیقات ثابت کرده‌اند که به نفع کودکان است که حداقل یک دوست خیالی داشته باشند. این نوع کودکان اغلب به شدت خلاق هستند و می‌توانند به سادگی خود را در داستان‌ها غرق کنند. از آنجا که این نوع بازی فرم شدت یافته عروسک بازی است، مزایای بیشتری نسبت به آن دارد چراکه می‌تواند مهارت‌های اجتماعی شدن را به خوبی به کودک آموزش دهد. همچنین، دوست نامرئی در زمان‌های استرس حمایت خوبی از کودک به عمل می‌آورد و به او احساس امنیت نسبت به جهان اطراف می‌دهد.

از سوی دیگر، بسیاری از کودکان تا حد زیادی می‌دانند که دوست نامرئی آنها واقعی نیست. اگر از آنها تفاوت بین دوست واقعی و خیالی را بپرسید، او به راحتی می‌تواند آنها را از هم تفکیک کند. این دوستان هم انقدر برای کودک واقعی هستند که عروسک پولیشی هست. او می‌داند عروسک با آدم واقعی فرق دارد.

اگر همبازی خیالی ترسناک باشد چه؟

با وجودی که در اکثر موارد دوستان نامرئی مهربان و دوست داشتنی هستند، اما همیشه این طور توصیف نمی شوند. گاهی دیده می‌شود دوست خیالی پرخاشگر، قانون شکن و حتی هیولایی ترسناک است. برخی از آنها حتی بچه را می‌ترسانند، او را ناراحت می‌کنند یا باعث درگیری می‌شوند. با وجودی که بسیاری از کودکان روی دوست خود کنترل دارند، اما به نظر می‌رسد گاهی اوضاع از کنترل آنها خارج می‌شود. با وجودی که معلوم نیست چرا برخی از این دوستان تا این حد ترسناک هستند، اما به نظر می‌رسد آنها نیز مزایایی برای کودک دارند. این روابط سخت نیز به رشد اجتماعی کودک کمک می‌کنند و به او مهارت‌های مقابله‌ای را در دنیای واقعی آموزش می‌دهند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در رابطه با اسباب بازی مناسب کودکان 4 ساله میتوانید این مطلب از شادآموز را مطالعه کنید.

طرز رفتار والدین با دوست خیالی

اگر فرزندتان یک یا چند دوست نامرئی دارد، به شما تبریک می‌گوییم. اما چند پیشنهاد برای شما داریم:
توصیه می‌شود دوست خیالی را رد نکنید و با کودک همراهی کنید. اما بسیاری از کودکان اشتباهات خود را به گردن دوست نامرئی می‌اندازند. در چنین شرایطی با کودک همراهی نکنید. به او بگویید که این کاری نیست که یک فرد خیالی بتواند انجام دهد و مانند همیشه فرزندتان را با پیامد کار اشتباهش روبه‌رو کنید.

مشکلی نیست که با فرزندتان در مورد تفاوت بین زندگی واقعی و تظاهر صحبت کنید. کودکانی با تخیل قوی می‌توانند مستعد ترس و کابوس ناشی از فیلم‌ها و داستان‌های ترسناک باشند. بنابراین، صحبت کردن در مورد عدم حضور این شخصیت‌ها در زندگی واقعی برای آنان مفید است.

به فرزندتان نگویید که دوست خیالی او چگونه رفتار می‌کند. آنها امتداد تخیل خود کودک هستند. بنابراین این کار شما می‌تواند برای بچه‌ها گیج‌کننده یا ناراحت‌کننده باشد. در عوض، از آنها سؤال کنید که دوستشان در حال چه کاری است و داستانهای خود او را در مورد دوستش دنبال کنید.

چه زمانی باید به روانشناس کودک مراجعه کرد؟

وجود دوست خیالی تقریباً همیشه بخش طبیعی و سالم در روند رشد کودک است. و به ندرت، می‌تواند نشانه یک مشکل عمیق‌تر باشد که باید به آن توجه شود. گاهی اوقات، کودکانی که دچار آسیب شده‌اند از این روش برای جدایی از دنیای واقعی استفاده می‌کنند. اگر همبازی خیالی کودک چیزهای بی‌رحمانه یا نفرت‌انگیز به کودک بگوید یا او را تشویق به رفتار بد کند، این نیز می‌تواند باعث نگرانی شود. سرانجام، اگر دوست نامرئی مانع معاشرت با بچه‌های دنیای واقعی شود، به ویژه در سنین بالاتر، دیگر برای کودک مفید نیست.

اکثریت قریب به اتفاق کودکان هرگز با چنین مشکلاتی روبرو نخواهند شد. با این حال، اگر متوجه این ویژگی‌ها در فرزندتان شدید، بهتر است با روانشناس کودک مشورت کنید. آنها ممکن است از مشاوره یا کمک‌های دیگر برای کمک به بازگشت به مسیر اصلی بهره‌مند شوند.

داشتن یک دوست خیالی بخشی عادی و سالم در بازی‌های دوران کودکی است. داشتن یکی از آنها حتی با مزایایی در رشد کودک همراه است. اگر فرزند شما یک همبازی خیالی دارد، مشکلی نیست. او هر زمان که دیگر به معلمی برای یادگیری مهارت‌های مورد نظرش نیاز نداشته باشد، دوستش را به دست فراموشی خواهد سپرد. محیط مهدکودک هم می تواند منبع خوبی برای پرورش خلاقیت کودک خیال‌پرداز شما باشد. مربیان پیش دبستانی شادآموز تلاش می کنند محیط شاد و غنی از یادگیری را برای کودکان فراهم آورند.

منبع:

verywellfamily

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *